The Foundation

Epilogue

thefoundation — Fri, 07 Aug 2009 00:20:04 GMT

سرانجام موفق شدیم بعد از یک ماه به وردپرس مهاجرت کنیم. این وبلاگ همین شکلی که هست، باقی می‌مونه! اگر افتخار می‌دادین و اینجا رو می‌خوندین، اونجا هم منت سر ما بذارین.

http://areslami.wordpress.com/

...

thefoundation — Fri, 17 Jul 2009 23:10:18 GMT

چرا اینجوری ای؟!

پی نوشت: سعی کن یه کم فکر کنی، خودتو تغییر بدی.
پی پی نوشت: این پست تقلیدی مذبوحانه از پست‌های بهاران است! چه به درد بــِخور است!

بنویس از سر خط

thefoundation — Tue, 14 Jul 2009 19:29:18 GMT

ستاری، حد فاصل فردوس تا اکباتان - سمند مشکی

پشت فرمون

بنویس از سر خط، بنویس که دلت دیگه به یاد اون نیست
بنویس که بدونه، وقتی نباشه قلبت از غصه خون نیست
اون که گذاشت و رفت، یه روز سرش به سنگ می‌خوره بر می‌گرده
دیگه صداش نکن، بذار خودش بیاد دنبالت بگرده

WARNING: The Memory Sector has been Activated

دیگه گریه نکن، آخه اشک تو باعث شادی اونه
دیگه به پاش نسوز، آخه اون واسه تو دیگه دل نمی‌سوزونه
اگه می‌خواست می‌موند، حالا که رفت و غصه‌اش رفته ز یادم
اگه پیشم می‌موند، می‌دید جز اون به هیشکی دل نمی‌دادم

روشن شدن مارلبرو لایت

بنویس از سر خط...بنویس که دلت دیگه به یاد اون نیست
بنویس که بدونه، وقتی نباشه قلبت از غصه خون نیست
اون که گذاشت و رفت، یه روز سرش به سنگ می‌خوره بر می‌گرده
دیگه صداش نکن، بذار خودش بیاد دنبالت بگرده

دیگه گریه نکن، آخه اشک تو باعث شادی اونه
دیگه به پاش نسوز، آخه اون واسه تو دیگه دل نمی‌سوزونه
اگه می‌خواست می‌موند، حالا که رفت و غصه‌اش رفته ز یادم
اگه پیشم می‌موند، می‌دید جز اون به هیشکی دل نمی‌دادم

گریه‌ی بی‌امون...

پی‌نوشت: جالبه، با همه‌ی این کارات، حتی نمی‌تونم دوسِت نداشته باشم!
پی پی نوشت: کی به جز من...

تقابل اندیشه‌ها

thefoundation — Mon, 13 Jul 2009 06:41:36 GMT

"و الوهیم بر علیرضا نازل گشت، بفرمود بنویس، و چنان شد که او نوشت."
یوحنا 12:31 - لوقا 9:18

طبیعتاً بعد از عمری ندیدن ریخت بلاگ، اگر پا به میز ِکار بلاگفا بذارین بوی نوستالژی میده و اصولاً وادارتون می‌کنه که بنویسین. حالا اراده‌‌ی اجدادم در من اثر کرد که در نهایت یه چیزی بنویسم، بلکه در جوار این نوشتار، وبلاگ‌نویسی یادم بیاد!

در حال حاضر که بنده دارم این شر و ورا رو تایپ می‌کنم، چند وقتیه که از یک مشغله‌ی فکری که سی‌پی‌یو یوسیجم و در سطح خطر بالا برده بود خلاص شدم و حدوداً چند روزیه که یه مشغله‌ی فکری دیگه واسم ایجاد شده که کمتر از بیست و چهار ساعت قبل روش مهر تایید خورد!

یکی از دوستان ما که معرف حضور همه هم هستن، یه زمان می‌فرمودن که دیدشون به کل زندگی چند روزه شروع به تغییر کرده و زندگی یه جور دیگه شده و اصلاً دیگه به خیلی چیزا حال نمی‌کنه و اینا. در حال حاضر مفتخرم اعلام کنم: "آقا بد دردیه..."
[میون کلاممون شیکر، جوک وسط پست: همه‌ی اینا زیر سر انتخاباته، کار کاره شوروی نامرده!]

خصوصاً وقتی تصور کنی هر طنابی بهش چنگ می‌زنی از بیخ و بن پوسیده دیگه می‌مونی پی چی بگردی. [نظر مذهبی پست: طناب ارحم‌الرحمین، طنابی که همه‌ی ما باید بهش چنگ بزنیم! بنده هم با این نظر موافقم، ولی موضوع اینه که نظری راجع به اینکه چجوری طناب ِ مذکور رو پیدا کنیم نداریم!]

دیگه حالا که رفتیم بالای منبر، عرضم به حضور انورتون که شما هیچ کاری نمی‌تونین بکنین. به خدا این لاست جدا از همه‌ی باحالیش، توی تعریفی که از قوانین ِ حاکم بر زمان میده خیلی قوی ظاهر میشه. قشنگ می‌فهمین که اگر دو هزار بارم توی گذشته برگردین عقب، بازم کارایی رو انجام می‌دین که حال و آیندتون رو تغییر بده و شما هم کوچکترین توانایی توی تغییر اون ندارین. چون هر دفعه فکر می‌کنین دارین کار درست رو انجام بدین. یه جا هم توی درن شان حرف قشنگی می‌زنه ایوانا. میگه تو می‌تونی برگردی به گذشته و هیتلرو بکشی، اما جهان یه هیتلر دیگه جای اون می‌سازه!

حالا اگه من و توی نوعی هم دو هزار بار برگردیم به گذشته و بخوایم کارایی که نمی‌خواستیم بکنیم رو نکنیم، بار دوهزار و یکم باز هم به نوعی همون کارو می‌کنیم. یعنی هر مشکلی واسمون قراره پیش بیاد، خیلی شیک به نحوی پیش میاد. حالا ممکنه اشخاص، وقایع و زمانش جا به جا بشه، اما اگه قراره تو یه رو دست بخوری، یه شکست بخوری یا پیروز بشی و یا یه کاری رو انجام بدی، بالاخره باید انجام بشه. توی اخبار گفت یه زنه از پرواز ایرباس برزیل به فرانسه جا مونده بود. یه هفته بعد توی تصادف رانندگی مرد!

فیلم آپ رو دیدین؟! شاهکاره به خدا!

قدیم یه اعتقاد بسیار شدید به اثر پروانه‌ای داشتم. ولی الان اصلاح شده اعتقادم. اثر پروانه‌ای دقیقاً بر خلاف سرنوشته. یعنی یه پد وجود داره به اسم سرنوشت، تصمیمات و اعمالی که ایجاد اثر پروانه‌ای می‌کنن و آینده رو تغییر می‌دن، توی همون پد تعریف شده. اختیار ما مطلق نیست. ما قراره به یه هدف نهایی برسیم، اون تصمیم‌ها فقط نحوه‌ی رسیدن به اون نهایت رو تعریف می‌کنه. توی خود اون فیلم اثر پروانه‌ای هم اینو می‌بینیم. ایوان قرار نیست با کلی باشه. حالا هر جور تو گذشته دستکاری کنه، مقدر نیست!

میگن یه عالمی بوده به اسم عالم ارواح، قبل از خلقت آدم بوده. توی اون دنیا خدا آدم رو احضار می‌کنه و هرچی انسان از پیش میاد حاضر میشن در درگاه حق. بعد از اون محمد(ص) میاد جلوی همه. خداوند می‌فرماید که چه کسانی با محمد(ص) بیعت می‌کنند. عده‌ای که بیعت می‌کنند در جهان‌های بعدی در زمره‌ی مومنان و عده‌ای که بیعت نمی‌کنند در زمره‌ی مشرکان قرار می‌گیرند. در این عالم اختیار کاملاً مطلق بوده. پس از اون تمام ارواح به عالم ذر می‌رن که اونجا زندگی می‌کنند (به نوعی عالم ذر، برزخ ِ عالم ارواح هست، تا زمانی که ارواح زمان تولدشون و ورودشون به دنیای مادی فرا برسه). طبیعتاً در عالم ذر، کمی جبر جای اختیار مطلق رو گرفته، به طوری که مومنان می‌توانند به سادگی مشرک شوند و مشرکان مومن. اما پس از اون وارد دنیای مادی می‌شن. در دنیای مادی جبر و اختیار دقیقاً به مساواته (سرنوشت و تصمیم‌گیری). تغییر توی این دنیا اصلاً ساده نیست. ممکنه یه نفر توی این دنیا بد باشه، اما اگر از زمره‌ی مومنین ِ عالم ارواح و عالم ذر باشه، طبیعتاً راه خودشو تغییر میده. بعد از اون عالم برزخ فرا می‌رسه که ارواح تا زمان تولد مجددشون در آخرت توی انتظارن. توی این عالم، اختیار بسیار کم (در حد جبر عالم ذر) شده و ارواح چندان قدرت تغییر ندارند و پس از اون قیامت فرا می‌رسه که در دادگاه عدل الهی چیزی جز جبر مطلق (در مقابل اختیار مطلق عالم ارواح) وجود نداره.

من نمی‌دونم تونستم حرفی که می‌خواستم رو بزنم یا نه. این کلاً یکی از مشکلات فن بیان منه که دقیقاً توی یه خط مستقیم نمی‌تونم نطق کنم و انقدر شاخه شاخه می‌شه حرفام و انقدر حاشیه می‌رم که در نهایت مخاطب باید از تک تک صحبتام برداشت نهایی رو به دست بیاره.

در هر صورت همین بود، مرسی اگه خوندین!

...

thefoundation — Thu, 23 Apr 2009 18:24:00 GMT

دلایل زیادی باعث میشه یه وبلاگ آپ نشه
به طور مثال
گشاد بودن کالیبر نویسنده

...

thefoundation — Sun, 01 Mar 2009 15:23:28 GMT

اخراج از مدرسه هم از اون تجربه‌های بدیعه!

Tomorrow is Saint Valentine's day

thefoundation — Fri, 13 Feb 2009 07:53:18 GMT

Tomorrow is Saint Valentine's day.
All in the morning betime,
And I a maid at your window,
To be your Valentine.

Then up he rose and donned his clothes
And dupped the chamber door,
Let in the maid, that out a maid
Never departed more.

By Gis and by Saint Charity,
Alack, and fie for shame!
Young men will do't if they come to't,
By Cock, they are to blame.

Quoth she, "Before you tumbled me,
       You promised me to wed."
He answers:
       "So would I 'a' done, by yonder sun,
       An thou hadst not come to my bed."

"Hamlet", Act IV Scene V

P.S. Agreeing marriage just like our saints!
P.P.S. Replace p with r and multiply 2 after all, hence accept my sincere greetings.

هزلیات آقای سعدی

thefoundation — Sun, 25 Jan 2009 14:52:18 GMT

"گفت هرکس امشب دو رکعت نماز بگذارد، اورا حوری دهند که بالای او از مشرق تا به مغرب باشد. کسی گفت: من این نماز نکنم و این حور را نمی خواهم. گفتند: چرا؟ گفت زیرا که اگر سرش در کنار من باشد و در شیراز و بغدادش گایند، مرا چه خبر بود؟!"

ابومحمد مُصلِح بن عَبدُالله مشهور به سعدی شیرازی (حدود ۵۸۵ یا حدود ۶۰۶ – ۶۷۱ یا ۶۹۱ هجری قمری) شاعر و نویسندهٔ پارسی‌گوی ایرانی است. مقامش نزد اهل ادب تا بدانجاست که به وی لقب استاد سخن داده‌اند. آثار معروفش کتاب گلستان در نثر و بوستان در بحر متقارب و نیز غزلیات وی است.

از ویکی‌پدیا^®، دانشنامهٔ آزاد

توضیح اینکه هزلیات سعدی چه چیزیه، داخل فایل هست. در نوع خودش چیز جالبیه، بخونید!

پی نوشت: فرمودند لینک پی‌دی‌اف بلاک شده. متن کامل اینجا هم هست.

In The Ghetto

thefoundation — Thu, 08 Jan 2009 06:49:18 GMT

الویس آرون پریسلی (به انگلیسی: Elvis Presley) ‏ (۱۹۷۷ - ۱۹۳۵) در توپلو در (ایالت می‌سی‌سی‌پی) متولد شد، و با نام شاه راک ان رول شناخته می‌شود. وی خواننده و بازیگر بود. او در دو دهه در کار خود شهرت یافت و رکورد فروش بسیاری از ترانه ها و کنسرت را شکست. بیش از ۱۲۰ آهنگ او در فهرست بهترین ترانه‌های آمریکا قرار دارد.

از ویکی‌پدیا^®، دانشنامهٔ آزاد

ترانه‌ٔ توی زاغه، در تاریخ ۱۴ آوریل ۱۹۶۹ انتشار پیدا کرد. این ترانه توسط مک دیویس و با نام "دایره‌ٔ فساد" نوشته شد و محتوای آن فضای غم‌انگیز مناطق فقیر نشین و پسری بیچاره را به تصویر می‌کشد.

این ترانه، اولین ترانه‌ٔ الویس پریسلی بود که موفق شد برای چهار سال، از ۱۰ ترانه‌ٔ برتر ایالات متحده شود.

همینجوری که برف میاد
توی یکی از روزای سرد و تیرهٔ شیکاگو
یه بچهٔ کوچولوی بدبخت به دنیا میاد
توی زاغه
مامانش هم گریه می‌کنه
آخه یه دهن گرسنهٔ دیگه که گشنش بشه
لازم نداره
توی زاغه

ملت، نمی‌فهمین؟
این بچه یه کمک می‌خواد
یا اینکه وقتی بچه هه بزرگ شه یه آدم بی اعصاب می‌شه
به خودتون و من یه نگاه بندازین
ماها انقد کوریم؟
خیلی راحت سرمونو بر می‌گردونیم
و یه ور دیگه رو نگاه می‌کنیم؟

خب دنیا عوض می‌شه
یه بچهٔ گرسنهٔ دماغو
توی سوز سرما وسط خیابون بازی می‌کنه
توی زاغه

گرسنگی اذیتش می‌کنه
شروع می‌کنه شبا تو خیابون ول گشتن
یاد می‌گیره چطوری دزدی کنه
یاد می‌گیره چطوری دعوا کنه
توی زاغه

آخرش یه شب با نا امیدی
پسره قانون شکنی می‌کنه
یه تفنگ می‌خره، یه ماشین می‌دزده
سعی می‌کنه رانندگی کنه، ولی خیلی دور نمی‌شه
مامانش هم گریه می‌کنه

جماعت جمع می‌شن دور جوون عصبی
که صورتش رو زمینه و یه تفنگ هم تو دستشه

اینجوری جوونه مرد
تو یه روز سرد و تیره‌ی شیکاگویی
یه بچهٔ کوچولوی بدبخت دیگه به دنیا میاد
توی زاغه
مامانش هم گریه می‌کنه

پی نوشت: زاغه چیه؟!
پی پی نوشت: لینک دانلود

31st one...

thefoundation — Sat, 03 Jan 2009 10:01:18 GMT

دهان‌هایی که همیشه
بوی چیزکیک و کاپیتان‌بلک می‌دهند...