- از بالا گفتن شرکت کن!
- پَـــشم، به روی تخمـ(چشمـ)ـم!

# هفت سالم بود و امتحانای ثلث سوم ِ دبستانم رو داده بودم و یه روز توی پارک بودم و بدجوری تشنه‌ام بود. حالا پارک کجا بود؟ همین پشت خونمون بود. بعد من چون خیلی تشنه‌ام بود رفتم دم یدونه از این آبخوری‌ها. خب اون موقع سواد و اینا نداشتم و نفهمیدم که بالاش نوشته آب ناآشامیدنی. حسابی خوردم. بعد همون ظهرش رفتیم طرفای فشم، بعد من گرما زده شدم و توی راه حالم بد شد. شبش هم یه تب خفن کردم و رفتم بیمارستان و بعد بیهوش شدم و رفتم تو کما!!! قضیه این بود که یه چیز بی‌پدری گرفته بودم به اسم آمیب هیستولیکا که آب بدن رو خالی‌ می‌کرد و کم خونی و در کل خدا بهم رحم کرد!

## یک موقعی بود سال چهارم یا پنجم دبستان بود. پنجم بود آره! بعد توی ناهارخوری ِ مدرسه بودیم و هی اسگل بازی درمیاوردیم و غذا پرت می‌کردیم طرف همدیگه. بعد من اومدم پاشم برم، یه لحظه پام لیز خورد و بغل دستم شوفاژ بود و مچ دستم محکم خورد به شوفاژ. خب اولش داغ بودم و حتی به دستم نگاه هم نکردم، یعنی یه ذره سوخت بعد دیگه درد نمی‌کرد. رفتم بالا و داشتم با ناظممون صحبت می‌کردم و هی سرم گیج می‌رفت و اینا منم نمی‌فهمیدم چمه که یکی از بچه‌ها گفت دستت داره خون میاد. زنگ قبلش با ماژیک قرمز یه اسکلت روی ساعدم کشیده بودم، بعد پسره که گفت داره خون میاد من تیریپ اسگلا گفتم نه بابا نقاشیه... گفت خره، داره خون میاد! نگاه کردم دیدم ماشالا، من چقدر خون توی بدنم دارم که انقدرش ولو شده روی دستم؟! حالا زخم کجا بود؟! بغل رگم!!

### پاییز همین امسال بود که احسان مطابق معمول ماشین پیچونده بود و با یکی از بچه‌ها کل اینداخته بود و من ِ چس‌زهره‌ هم توی ماشین بودم باهاش. کلاً رانندگی ِ احسان هم به نوعی بوق‌دسته و در همه حال توی این حسه که توی قسمت چهارم فست‌اند‌فیورس داره بازی می‌کنه و اینبار ماجرا تهران‌دریفته!!! خلاصه بگم که نزدیک خونه‌ی ما یک عدد اتوبان آسیا دارن می‌سازن که فاز یکش از بالا و پایین بسته‌اس و کاملاً یه مسیر اسفالت و ردیف و خلوته و برای رفتن توی اتوبان باید از یدونه خاکی رد شی که توش گله به گله از این کاج کوچولو‌ها در اومده. بعد احسان توی اون خاکیه جو گرفتش که دریف بکشه و یه دفعه دستی رو کشید و فرمون رو چرخوند و از اونجایی که لاستیک ماشین توی مسیر خاکی بدجور لیز می‌خوره، همچین موقعیتی پیش اومد: - احسان! فکر نمی‌کنی ما داریم ‌می‌چرخیم؟! – علی، فک کنم داریم می‌ریم تو درخت!! و فوقع ما وقع... وقتی بهتون میگم چرخیدن یعنی خیلی خفن بود و احسان اصلاً‌ فرمون رو ول کرده بود و ما هم داشتیم همینجوری می‌چرخیدیم و خیلی خفن هم خوردیم به یدونه از درختا! مطمئنم اگه الان سوار 206 یا پراید یا هر ماشین سبک دیگه‌ای بودیم، جون سالم به در نمی‌بردیم!

#### یک دفعه هم تیریپ شر بازی می‌خواستیم بریم تو یه یه محوطه‌ای بغل مدرسمون که طرح عمرانی و اینا بود، بعد دورش از این حصار فلزیا که توری‌هاش لوزی لوزیه (مث جوراب بریتنی تو گیمی مور!! :دی) کشیده بود. بعد یه تیکه‌اش یه ذره پاره شده بود و تیکه‌های این فلزا تیز تیز بود. از اونجایی که همه بچه‌های ما مینیاتوری بودن (مینیاتور سایز بزرگ،‌ از اونایی که روی پوسترا می‌زنن!‌ سنگین وزن +100 کیلوگرم! :دی) قرار شد من برم از اون لا تو و در رو واسه بقیه وا کنم (حالا چه کرمی بود که بریم اون تو!). بعد من به زور از اونجا رد شدم و رفتم تو و همین که خواستم برم طرف در، سه تا سگ اون پشت دیدم که ماشالا، هرکدومشون چهار پنج‌تا من بودن و به طور عصبی‌ای پارس می‌کردن. بعد تا دیدم دارن میان طرف من اومدم از لای اون توریه رد بشم، یهو قسمتیش که پشتش بود لباسمو جرز داد و همه پشتمو زخم خفن کرد. به طوری که خون خفن میومد و رفتم پانسمان و اینا کردم و هنوز که هنوزه یه تعدادی خط ِ موازی پشتم رسم شده که از زیر گردن تا بالای کمرم به صورت افقی افقی قرار دارن!

این بود گوشه‌ای از حوادث اکشن و بروس ویلیسی که بر ما گذشت. با تشکر از اسپرینگز خانِم که منو دعوت کرد.

من هم از کمیل و مسوت و آرمینا و مهرناز (اگه اومد) دعوت میکنم...